تو شگرف , تو رها و برازنده ی خــــــــاک
بیا گناه کنیم جایی که خـــــــــــدا نباشد ...
روزي خواهم آمد،وپيامي خواهم آورد. دررگها ،نور خواهم ريخت. و صدا خواهم در داد:اي سبدهاتان پرخواب ! سيب آوردم ، سيب سرخ خورشيد. خواهم آمد، گل ياسي به گدا خواهم داد . زن زيباي جذامي را،گوشواري ديگر خواهم بخشيد . كور را خواهم گفت :چه تماشا دارد باغ! دوره گردي خواهم شد،كوچه ها را خواهم گشت،جار خواهم زد:آي شبنم ،شبنم،شبنم. رهگذاري خواهد گفت: راستي را،شب تاريكي است،كهكشاني خواهم دادش. روي پل دختركي بي پاست،دب اكبررا برگردن او خواهم آويخت. هرچه دشنام از لبها خواهم برچيد. هرچه ديوار ،ازجا خواهم بركند. رهزنان راخواهم گفت:كارواني آمد بارش لبخند! ابر را پاره خواهم كرد. من گره خواهم زد، چشمان را با خورشيد ،دلها را با عشق،سايه ها را با آب ،شاخه ها را با باد وبهم خواهم پيوست،خواب كودك را با زمزمه زنجره ها بادبادكها به هوا خواهم برد. گلدانها، آب خواهم داد. خواهم آمد پيش اسبان ،گاوان،علف سبزنوازش خواهم ريخت. مادياني تشنه،سطل شبنم را خواهم آورد. خرفرتوتي در راه،من مگسهايش را خواهم زد. خواهم آمد سر هر ديواري،ميخكي خواهم كاشت. پاي هر پنجره اي،شعري خواهم خواند. هركلاغي راكاجي خواهم داد. مار را خواهم گفت: چه شكوهي دارد غوك! آشتي خواهم داد. آشنا خواهم كرد. راه خواهم رفت. نور خواهم خورد. دوست خواهم داشت. خواهم آمد، گل ياسي به گدا خواهم داد . زن زيباي جذامي را،گوشواري ديگر خواهم بخشيد . كور را خواهم گفت :چه تماشا دارد باغ! دوره گردي خواهم شد،كوچه ها را خواهم گشت،جار خواهم زد:آي شبنم ،شبنم،شبنم. رهگذاري خواهد گفت: راستي را،شب تاريكي است،كهكشاني خواهم دادش. روي پل دختركي بي پاست،دب اكبررا برگردن او خواهم آويخت. هرچه دشنام از لبها خواهم برچيد. هرچه ديوار ،ازجا خواهم بركند. رهزنان راخواهم گفت:كارواني آمد بارش لبخند! ابر را پاره خواهم كرد. من گره خواهم زد، چشمان را با خورشيد ،دلها را با عشق،سايه ها را با آب ،شاخه ها را با باد وبهم خواهم پيوست،خواب كودك را با زمزمه زنجره ها بادبادكها به هوا خواهم برد. گلدانها، آب خواهم داد. خواهم آمد پيش اسبان ،گاوان،علف سبزنوازش خواهم ريخت. مادياني تشنه،سطل شبنم را خواهم آورد. خرفرتوتي در راه،من مگسهايش را خواهم زد. خواهم آمد سر هر ديواري،ميخكي خواهم كاشت. پاي هر پنجره اي،شعري خواهم خواند. هركلاغي راكاجي خواهم داد. مار را خواهم گفت: چه شكوهي دارد غوك! آشتي خواهم داد. آشنا خواهم كرد. راه خواهم رفت. نور خواهم خورد. دوست خواهم داشت. 
| Design By : Night Skin |
بگذاريم كه احساس هوايي بخورد .
بگذاريم بلوغ ، زير هر بوته كه مي خواهد بيتوته كند .
بگذاريم غريزه پي بازي برود .
كفش ها را بكند . و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد .
بگذاريم كه تنهايي آواز بخواند .
چيز بنويسد و
به خيابان برود .
ساده باشيم .
ساده باشيم چه در باجه يك بانك چه در زير درخت
